HomeMedisch WoordenboekLinksSitemapContact

3.6.5 Symptomatisch multipel myeloom (secreterend)

Hier staan vooral de symptomen door de MM gerelateerde orgaanschade op de voorgrond.

Botpijnen, bloedarmoede, nierfunctiebeperking en hypercalcemie zijn de meest typische symptomen. De minder frequente symptomen van hyperviscositeit, regelmatig terugkomende infecties en amyloïdose behoren echter ook tot de MM gerelateerde symptomen.

Naast één of meerdere symptomen wordt er meestal ook een M-proteïne (zonder definiëren van een bovenof ondergrens) vastgesteld. Het beenmerg toont meestal >10% monoklonale plasmacellen. Doch ook een aantal van <10% volstaat voor de diagnose als een M-piek aanwezig is samen met MM gerelateerde symptomen. De ziekte groeit soms vooral gelokaliseerd waardoor meerdere puncties noodzakelijk zijn om het toegenomen plasmacelaantal te bewijzen. De diagnose van symptomatisch MM staat gelijk met noodzaak aan therapie.

De stadiumindeling gebeurt volgens Salmon en Durie (1975), en de 3 stadia werden verder ingedeeld volgens de nierfunctie (zie tabel). Deze indeling correleerde vrij goed met het aantal plasmacellen aanwezig in het lichaam. De 3 stadia toonden elk een duidelijk verschillende overleving. Aan de hand van de nieuwe beeldvorming (MRI en PET scan) kan een beter beeld verkregen worden van het aantal lytische letsels. Deze gegevens werden recentelijk opgenomen in de oorspronkelijke classificatie die dan de Durie en Salmon PLUS classificatie heet.